Pałac Siemczyno. Historia i współczesność

Wakacje niemal na półmetku, zatem większość z nas albo już była na urlopie, albo dopiero będzie. W trakcie naszych podróży – tych małych i tych dużych – warto czasem zjechać z trasy, by zobaczyć fantastyczne miejsca. W tym celu powstaje nowy cykl naszych filmowych produkcji, w którym będziemy prezentować dwory, pałace, obiekty sakralne, które warto zobaczyć. Jedną z pierwszych takich propozycji jest Pałac Siemczyno.

W trzynastym wieku Askańczycy z Marchii Brandenburskiej nadają ziemie w okolicach dzisiejszego Siemczyna rodzinie von Besskow, zaś ziemie w okolicach dzisiejszego Broczyna rodzinie von Goltz. W tym czasie powstaje wieś Heinrichsdorf, prawdopodobnie przez jednego z templariuszy o imieniu Heinrich. W roku 1292, według zeznań szesnastowiecznych Golczów w sądzie grodzkim w Wałczu członkowie tego rodu mieli zakupić Heinrichsdorf (obecne Siemczyno) od rodziny von Besskow.

I tak się rozpoczyna historia tej miejscowości, przeplatana ze starostwem drahimskim (obecnie Stare Drawsko) oraz obecnym Czaplinkiem (Tempelburg). 21.VII 1655 roku rozpoczął się „potop szwedzki” – armia szwedzka feldmarszałka Arvida Wittenberga przekroczyła granicę Rzeczypospolitej właśnie pod Siemczynem. W listopadzie roku 1657 wojska Stefana Czarnieckiego zatrzymały się na leże zimowe w Tempelburgu, Heinrichsdorf i okolicznych wsiach. Tabory Czarnieckiego pozostały w Czaplinku i okolicy, kiedy on sam na początku roku 1658 ruszył na czele swoich wojsk za Szwedami do Danii. Dywizja Stefana Czarnieckiego powróciła do Polski z wyprawy duńskiej przez Siemczyno i Czaplinek w październiku 1659 roku.

W II połowie XVII w. rozpoczyna się historia wiodąca już bezpośrednio do budowy pałacu. Właściciel Siemczyna, Georg Wilhelm von der Goltz wykupił od swych krewniaków dobra rzepowskie, czyniąc z Siemczyna główną siedzibę miejscowej linii rodu.Rozpoczęcie budowy barokowego pałacu przez Henninga Berndta von der Goltz w Siemczynie datuje się na dzień 20 marca 1722 roku. Budowę barokowego pałacu ukończono cztery lata później.

Pałac w czasie minionych dziejów niejednokrotnie był plądrowany – na przykład w 6 lutego 1807 roku, kiedy to Napoleoński Legion Północny, a przede wszystkim oddziały złożone z Badeńczyków – Niemców generała Vincentiego, zdewastowały pałac w Siemczynie. Bywał również zadłużany, czy to z powodu kryzysu agrarnego w 1875 roku czy znacznie później w 1931 roku, z powodu kryzysu światowego zadłużony został cały majątek. 4 marca 1945 roku wieś Heinrichsdorf została zajęta bez walki przez żołnierzy 16 pułku piechoty 6 DP 1 Armii Wojska Polskiego, w tymże roku zmieniono jej nazwę na Henrykowo. Majątek zajęli Rosjanie. Pałac funkcjonował jako szpital, później jako kwatera dla radzieckich oficerów. W latach 50. przeniesiono tu szkołę podstawową.
19 marca 1960 roku Pałac został wpisany do rejestru zabytków pod nr 249. Po likwidacji szkoły podstawowej w 1986 roku pałac był nieużytkowany i podupadał. Gmina Czaplinek sprzedała go prywatnym osobom, które nie użytkowały zabytku, ponadto właściciel zadłużył pałac, obciążając jego hipotekę.

Dopiero rok 1999 odmienia losy pałacu. Po zakupie na licytacji komorniczej części pałacu i odkupie z rąk prywatnych pozostałych jego części rodzina Andziaków, kołobrzeskich przedsiębiorców, staje się w pełni właścicielami pałacu w Siemczynie. Trzy lata później bracia Bogdan i Zdzisław Andziakowie nabyli od likwidującej się spółdzielni wszystkie budynki folwarczne okalające pałac i część przyległych ziem rolnych i lasów. W 2005 roku zarejestrowano Henrykowskie Stowarzyszenie w Siemczynie, które dba o rozwój i odbudowę pałacu.

Dziś, w tym największym oryginalnym barokowym pałacu na Pomorzu Zachodnim mieszczą się dwa muzea, które warto odwiedzić będąc na miejscu. Mieści się tu również niesamowita kolekcja ceramiki, założona przez Czesławę Hamerską. Coroczne święto – Henrykowskie Dni w Siemczynie – w tym roku odbyły się już po raz osiemnasty.

W materiale filmowym, który zrealizowany został w Pałacu Siemczyno, miejscowi pasjonaci opowiadają historię poszczególnych miejsc. Michał Olejniczak przedstawia historię kaplicy i miejscowości. Właściciele: bracia Zdzisław i Bogdan Andziakowie opowiadają zarówno o obiekcie, jak i historii, która dotyczy okolic. Alina Karolewicz – animatorka z Pałacu – opowiada o zwyczajach barokowych, natomiast Czesława Hamerska o kolekcji ceramiki. W krainę przepięknej alei grabowej wprowadzi widzów Robert A. Dyduła. Nie wszystkie tajemnice zdołaliśmy odkryć – wraz z całą załogą Pałacu zapraszamy Państwa do odwiedzenia tego obiektu. Naprawdę warto.